Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku ad 5

Jedną z możliwości jest to, że próby zwiększenia skuteczności RKO nie poprawiły wyników po hospitalizacji z powodu zatrzymania krążenia. Zmiany w zakresie świadczenia CPR w warunkach pozaszpitalnych, które przyczyniają się do poprawy przeżycia, w tym powszechne CPR przez świadków, wystąpienie zatrzymania krążenia w obecności załóg reagowania kryzysowego, pomoc dyspozytorów telefonicznych w realizacji CPR, a użycie zautomatyzowanych defibrylatorów zewnętrznych nie ma odpowiedników w warunkach szpitalnych.20,21 Inną możliwością jest, że w czasie pojawiły się zmiany w nasileniu choroby, podstawowej przyczynie zatrzymania krążenia lub początkowym rytmie zatrzy- pacjentów z zatrzymaniem akcji serca. Chociaż wszyscy pacjenci wymagający resuscytacji mają ciężką ostrą chorobę z uwagi na konieczność resuscytacji krążeniowo-oddechowej, mogą występować różnice w typie lub nasileniu ostrej choroby prowadzącej do RKO, co może wpływać na wyniki. Być może malejąca śmiertelność i zachorowalność na choroby sercowo-naczyniowe, w połączeniu z rosnącą częstością występowania chorób krytycznych, takich jak ciężka sepsa, doprowadziły do zmniejszenia odsetka pacjentów, których początkowy rytm w momencie zatrzymania krążenia jest albo migotaniem komór lub częstoskurczem komorowym, z których oba są wiążą się z wyższym czasem przeżycia niż rytmy, takie jak asystolia i elektryczna aktywność bez tętna.9,22-24 W związku z tym może wystąpić statyczna przeżywalność, jeśli poprawa CPR poprawi się, a ulepszenia zrównoważy wzrost odsetka pacjentów z nieopłacalnymi pierwotnymi chorobami, które przechodzą CPR. Łączna częstość występowania CPR wynosiła 2,73 na 1000 przyjęć do szpitala, częstość w zakresie od do 5 na 1000 zgłoszonych poprzednio.25-28 Ważnym odkryciem tego badania jest to, że chociaż częstość CPR nie zmieniła się zasadniczo podczas badania W okresie tym wzrósł odsetek zgonów w trakcie poprzedzonych RKO. Continue reading „Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku ad 5”

Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku czesc 4

Wśród zgonów w szpitalach 4,2% poprzedziła RKO w szpitalu; odsetek różnił się w zależności od rasy (3,9% dla białych pacjentów, 6,6% dla czarnych pacjentów i 5,8% dla pacjentów innych ras). Ponadto odsetek zgonów w szpitalach, które wystąpiły wśród pacjentów, którzy przebyli wewnątrzszpitalne RKO, wzrósł o około 37% w okresie badania, z 3,8% w 1992 r. Do 5,2% w 2005 r. (P <0,001); wzrost nastąpił wśród pacjentów wszystkich kategorii rasowych (ryc. 2). Continue reading „Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku czesc 4”

Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku cd

Dwuwymiarowe analizy związku przeżycia z cechami pacjenta i szpitala przeprowadzono za pomocą regresji logistycznej z wykorzystaniem empirycznych szacunków standardowych błędów, aby uwzględnić korelację między wieloma obserwacjami w szpitalach. Zmienne o statystycznie istotnym powiązaniu (P <0,05) zostały uwzględnione w modelach wielowymiarowych. Wykorzystując regresję logistyczną z empirycznymi oszacowaniami błędów standardowych, stworzyliśmy jeden model wielu zmiennych, który obejmował wszystkie istotne cechy pacjenta i szpitala. Aby zbadać związek między poszczególnymi szpitalami i różnice w wskaźnikach przeżywalności w zależności od rasy, stworzyliśmy drugi model wielowymiarowy, który uwzględniał czynniki pacjenta i indywidualne identyfikatory szpitalne. Użyliśmy oprogramowania Stata, wersja 10.0 i SAS, wersja 9.1, do analiz statystycznych. Continue reading „Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku cd”

Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku ad

Ograniczono analizy do pacjentów, którzy otrzymali Medicare w ramach programu ubezpieczenia dla osób w podeszłym wieku i pozostałych przy życiu, oraz wykluczali tych, którzy otrzymali Dochody z rent inwalidzkich. Wykluczyliśmy pacjentów, którzy zostali objęci kohortą w organizacji opieki zdrowotnej (HMO), ponieważ tacy pacjenci mogli mieć niekompletne dane o roszczeniach z tytułu CPR, które wprowadziłyby uprzedzenia. Wykluczenie koenili w HMO jest powszechne, gdy roszczenia MedPAR są stosowane do oceny usług opieki zdrowotnej.15,16 W przypadku pacjentów z więcej niż jednym zdarzeniem RKO przeanalizowaliśmy tylko pierwsze zdarzenie. Naszym głównym rezultatem było przeżycie w szpitalu. Potencjalne czynniki prognostyczne obejmowały wiek, płeć, rasę, przewlekłą chorobę współistniejącą, medianę dochodu dla kodu pocztowego rezydencji pacjenta, przyjęcie z wykwalifikowanej placówki opiekuńczej, wielkość szpitala, lokalizację metropolitalną lub nie-metropolityczną szpitala oraz to, czy szpital był szpitalem lekarskim związany ze szkołą medyczną. Continue reading „Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku ad”

Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku

Nie wiadomo, czy tempo przeżycia po wewnątrzszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR) poprawia się i jakie cechy pacjentów i szpitali przewidują przeżycie. Metody
Przeanalizowaliśmy dane Medicare z opłat za usługę od 1992 do 2005 roku, aby zidentyfikować beneficjentów w wieku 65 lat lub starszych, którzy przeszli CPR w amerykańskich szpitalach. Przeanalizowaliśmy czasowe tendencje w zakresie częstości RKO i wskaźnika przeżycia po RKO, a także w prognozowaniu przeżycia pacjentów na poziomie szpitala i na pacjentach.
Wyniki
Zidentyfikowaliśmy 433,985 pacjentów poddanych RKO w szpitalu; 18,3% tych pacjentów (95% przedział ufności [CI], 18,2 do 18,5) przeżyło do wypisu. Stopa przeżycia nie zmieniła się znacząco w okresie od 1992 r. Continue reading „Epidemiologiczne badanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób w podeszłym wieku”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT ad 6

Pomimo odmiennego podziału fazy klinicznej w dwóch badaniach (70% pacjentów w badaniu van Tinterena i wsp. Zostało sklasyfikowanych jako osoby z TNM stadium I do stadium II w momencie prezentacji, natomiast tylko 34% naszych pacjentów choroba), wyniki były podobne. Definicja doraźnej torakotomii jest kontrowersyjna. Torakotomię uznano za bezskuteczną, jeśli nawrót choroby nastąpił lub pacjent zmarł w ciągu 12 miesięcy po operacji (Tabela 3), co miało miejsce w przypadku 20% pacjentów w grupie PET-CT i 45% w grupie osób z konwencjonalnym stażem. Z wyłączeniem tych pacjentów odsetek bezskutecznych torakotomii był praktycznie taki sam w obu grupach (odpowiednio 28% i 29% wszystkich torakotomii, P = 1,00). Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT ad 6”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT ad 5

Łącznie 21 z 98 pacjentów w grupie PET-CT (21%) i 38 z 91 w grupie zaawansowanej (42%) przeszło daremną torakotomię. Innymi słowy, na każde pięć skanów PET-CT uniknięto daremnej torakotomii. Tabela 4. Tabela 4. Doraźne torakotomie według stadium klinicznego podczas prezentacji. Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT ad 5”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT czesc 4

Od stycznia 2002 r. Do lutego 2007 r. Włączono 189 pacjentów losowo przydzielonych do grupy PET-CT (98 pacjentów) lub do grupy zaawansowanej (91 pacjentów). Jedenaście pacjentów w grupie PET-CT nie poddawało się badaniu PET-CT ze względu na niedopuszczalnie długi czas oczekiwania na skanowanie lub problemy techniczne ze sprzętem PET-CT. Jeden pacjent przeszedł PET-CT, ale odmówił wszystkich dalszych procedur stagingu i operacji. Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT czesc 4”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT cd

Stadium przerzutów do węzłów nowotworowych (TNM) przypisano zgodnie ze zmienioną klasyfikacją Mountain.14 Leczenie i follow-up
Zanim podjęto decyzję o operacjach, konsensus na etapie TNM został osiągnięty przez pulmonologa i chirurga klatki piersiowej na podstawie wszystkich dostępnych informacji (dane kliniczne, wstępne skanowanie CT, obrazowanie PET-CT, bronchoskopia, mediastinoskopia i jeśli jest dostępny , ultrasonografia endoskopowa z aspiracją cienkoigłową lub ultrasonografią endobronchialną). Mediastinoskopia i ultrasonografia endoskopowa lub endoskrzeliczna służyły jako standard przedoperacyjnej oceny węzłów chłonnych śródpiersia. Wszystkim pacjentom z NDRP stopnia I do stopnia IIB zaoferowano operację. Pacjenci z zajęciem węzłów chłonnych śródpiersia lub odległymi przerzutami (stadium IIIA [N2] do stadium IV) uznawani byli za osoby z chorobą nieoperacyjną i otrzymywali chemioterapię z radioterapią lub bez radioterapii. Pozytywne odkrycia dotyczące PET-CT oceniano dodatkowo za pomocą biopsji lub innych technik obrazowania (ultrasonografia, radiografia lub rezonans magnetyczny) według uznania klinicylającego. Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT cd”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT ad

Pacjenci kwalifikowali się, jeśli mieli 18-80 lat, mieli niedawno zdiagnozowaną lub wysoce podejrzaną NSCLC i uznano, że mają chorobę operacyjną po konwencjonalnych procedurach stopniowania13 (tj. Wywiadu medycznego, badania fizykalnego, badania krwi, skanu TK z kontrastem klatki piersiowej i górnej części brzucha oraz bronchoskopii). Kryterium wykluczenia było cukrzyca typu 1, inny stan złośliwy, potwierdzone odległe przerzuty, znana klaustrofobia i szacowana wymuszona objętość wydechowa w ciągu sekundy poniżej 30% po operacji. Po konwencjonalnej ocenie zaawansowania kwalifikowani pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: do PET-CT i konwencjonalnego określania stopnia zaawansowania, a następnie do dalszych inwazyjnych procedur diagnostycznych, takich jak mediastinoskopia i ultrasonografia endoskopowa lub endoskronialna (grupa PET-CT), lub do konwencjonalnej oceny tylko inwazyjne procedury diagnostyczne (grupa z konwencjonalnym stażem). W obu grupach mediastinoskopia była obowiązkowa. Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT ad”