Analizy kosztów i efektywności

Polityka Urzędu w sprawie analiz opłacalności (wyd. 8 września) ma bardziej zaszkodzić dziedzinie badań nad efektywnością pod względem kosztów, niż uczyni to w celu poprawy jej wiarygodności lub jakości.
Nowa polityka opiera się na kilku błędnych założeniach. Po pierwsze, większa jest dyskrecja ze strony badaczy i większe możliwości stronniczości w analizach ekonomicznych i kosztorysowych niż w badaniach klinicznych. W obu przypadkach jest dużo dyskrecji. Continue reading „Analizy kosztów i efektywności”

Rozwiązywanie problemów klinicznych: interwencje inwazyjne

W odniesieniu do artykułu Rozwiązywanie problemów klinicznych opisującego młodego człowieka wymagającego angioplastyki wieńcowej (wydanie września) 1, chcielibyśmy odnieść się do stwierdzenia dyskutanta, że trudno jest znaleźć wiele błędów w podejściu diagnostycznym lub terapeutycznym Pomimo oceny ryzyka stratyfikacji (obejmującej normalne wyniki na maksymalnym teście stresu i normalnym skanie perfuzji), które wskazywały na bardzo niskie ryzyko po nieskomplikowanym zawale mięśnia sercowego, pacjent poddany był obowiązkowej angioplastyce w celu zwężenia proksymalnego lewego przedniego zstępującego tętnica wieńcowa.
Lekarze wykonali tylko jeden obiektywny pomiar postenenotycznego przepływu krwi wieńcowej (scyntygrafia perfuzyjna), a wynik był w rzeczywistości prawidłowy.2 Prawdopodobnie na podstawie wcześniejszych badań korelacyjnych 3, że to uszkodzenie nie miałoby ograniczał przepływ przy bezpośrednim pomiarze, co dodatkowo wskazuje, że pacjent ten niekoniecznie skorzystałby z mechanicznej interwencji.4
Ciekawe, że pacjent wrócił z tym samym bólem w klatce piersiowej tydzień po drugiej procedurze z 30-procentowym zwężeniem lewej tętnicy wieńcowej zstępującej i potencjalnym skrzepliną (najprawdopodobniej w mętnym miejscu poprzedniej angioplastyki), zdarzeniem, które również wskazuje na trudności w stosowaniu samych symptomów w podejmowaniu decyzji o interwencji.
Takie podejście do leczenia angiogramów, a nie pacjentów wymaga ponownej analizy. Jako Topol i in. wskazują, że 5 pacjentów, podobnych do opisywanego, jest poddawanych odruchowi oczodo-stenotycznemu lekarza, poddawanym angioplastyce bez obiektywnych dowodów niedokrwienia mięśnia sercowego. Continue reading „Rozwiązywanie problemów klinicznych: interwencje inwazyjne”

KILA NOSA

KIŁA NOSA (Syphilis, lues nasi) Podobnie jak w innych narządach kiła występuje w nosie- we wszystkich trzech okresach. Kił ę pierwotną w nosie spostrzegamy rzadko. Występuje w postaci owrzodzenia: 1) ma skrzydełku nosa i na skórnej części przegrody nosa w okolicy wejścia nosowego, 2) we wnętrzu nosa na błonie śluzowej w okolicy przednio-dolnego odcinka przegrody nosa i przedniej części muszli dolnej. l ) Owrzodzenie skrzydełka nosa i skórnej części przegrody nosa ma wygląd na ogół podobny do owrzodzenia pierwotnego skóry; jest to nacieczenie twarde o brzegach ostro odciętych, barwy czerwonej i dnie sadłowanym. Można je pomylić z nowotworem, a także niekiedy z różą; z ostatnią ze względu na znaczny odczyn zapalny otoczenia. Continue reading „KILA NOSA”

Toczen zazwyczaj szerzy sie na skóre grzbietu nosa

Nacieki te wewnątrz nosa łatwo ulegają rozpadowi i tworzą się owrzodzenia z głębokim martwiczym ubytkiem, który może spowodować także wydzielenie się chrząstek nosowych. W ten sposób powstaje często przedziurawienie przegrody nosowej z obficie wyrastającą ziarniną, która nieraz zakrywa otwór w przegrodzie i wyrasta pod postacią guza gruźliczego (tuberculorna), widocznego w przedsionku nosa. Toczeń zazwyczaj szerzy się na skórę grzbietu nosa, na wargę górną i na policzki dając rozległe nacieki, owrzodzenia i blizny. Wskutek zniszczenia przegrody nosowej może nastąpić spłaszczenie nosa lub też powstać ubytek na końcu nosa i skrzydełkach nosowych, co stanowi znaczne zeszpecenie. Gruźlica właściwa nosa pojawia się zazwyczaj na przegrodzie nosowej w części. Continue reading „Toczen zazwyczaj szerzy sie na skóre grzbietu nosa”