Nowotwór zlosliwy

Rozpoznanie gruźlicy nosa nie będzie nastręczało wiele stwierdza się badaniem rynoskopowym typowy, wyżej kliniczny. Toczeń nosa i gruźlicę nosa należy różnicować z kiłą późną, która daje owrzodzenie ostro odgraniczające się od otoczenia i to głównie w części kostnej przegrody nosowej. Nowotwór złośliwy (rak lub mięsak) wyrasta zwykle w jednej jamie nosowej dając rozdęcie nosa oraz zniszczenie szkieletu nosa lub rozlegle rozpadające się owrzodzenie. Badanie drobnowidowe wycinka z guza rozstrzyga o właściwym rozpoznaniu. Badanie krwi na odczyny kilowe potwierdza rozpoznanie kliniczne kiły. Continue reading „Nowotwór zlosliwy”

KILA NOSA

KIŁA NOSA (Syphilis, lues nasi) Podobnie jak w innych narządach kiła występuje w nosie- we wszystkich trzech okresach. Kił ę pierwotną w nosie spostrzegamy rzadko. Występuje w postaci owrzodzenia: 1) ma skrzydełku nosa i na skórnej części przegrody nosa w okolicy wejścia nosowego, 2) we wnętrzu nosa na błonie śluzowej w okolicy przednio-dolnego odcinka przegrody nosa i przedniej części muszli dolnej. l ) Owrzodzenie skrzydełka nosa i skórnej części przegrody nosa ma wygląd na ogół podobny do owrzodzenia pierwotnego skóry; jest to nacieczenie twarde o brzegach ostro odciętych, barwy czerwonej i dnie sadłowanym. Można je pomylić z nowotworem, a także niekiedy z różą; z ostatnią ze względu na znaczny odczyn zapalny otoczenia. Continue reading „KILA NOSA”

WYCIECIE SLEDZIONY W ZABURZENIACH JEJ CZYNNOSCI

. WYCIĘCIE ŚLEDZIONY W ZABURZENIACH JEJ CZYNNOŚCI W stanach wzmożonego niszczenia elementów krwi lub nadmiernego hamowania działalności krwiotwórczej szpiku wycięcie śledziony daje niekiedy dobre wyniki. Wchodzą tu w grę następujące choroby spośród chorób krwi: małopłytkowość samoistna, niedokrwistość hemolityczna. i niedokrwistość rzekomobiałaczkowa wieku dziecięcego (Jaksch Hayem). W przypadkach, w których wycięcie śledziony nie daje wyniku zadowalającego i dochodzi do nawrotu choroby, przyczyną (wg Curtisa i Movisa) jest śledziona dodatkowa, która najczęściej znajduje się: 1) w okolicy wnęki śledziony, 2) w szypule śledziony, 3) w tkance pozaotrzewnowej dokoła ogona trzustki, 4) w sieci dużej i w więzadle żołądkowo-okrężniczym, 5) w przestrzeni pomiędzy śledzioną a okrężnicą. Continue reading „WYCIECIE SLEDZIONY W ZABURZENIACH JEJ CZYNNOSCI”

Wyciecie sledziony prawidlowej wielkosci

Około połowy obserwowanych przypadków śledziony dodatkowej dotyczy to dzieci do lat 10; kilka śledzion dodatkowych spotyka się bardzo rzadko. Wycięcie śledziony stosuje się prócz tego w powiększeniu śledziony (splenomegalia), jeżeli powiększenie to przedstawia główny objaw chorobowy (hamujące działanie krwiotwórczej działalności szpiku), mianowicie w chorobie Bantiego, chorobie Gauchera i zakrzepie żyły śledzionowej (thrombosis v. pseudothrombosis v. lienalis); w każdym przypadku należy wyłączyć kiłę. Wycięcie śledziony prawidłowej wielkości nie przedstawia z reguły szczególnych trudności, natomiast wycięcie guza śledziony może być nadzwyczaj trudne. Continue reading „Wyciecie sledziony prawidlowej wielkosci”

Rentgenoterapia

Czy samo tylko otwarcie jamy brzusznej działa tu w sensie leczniczym, jak to dzieje się niewątpliwie w gruźlicy otrzewnej, nie da się rozstrzygnąć. Nie ulega kwestii, że u dzieci obserwujemy- często po operacji błyskawiczną poprawę zarówno pod względem fizycznym jak psychicznym; w każdym razie doświadczenie kliniczne wykazuje, że operacja nie daje pogorszenia. Poza rozpoznaniem operacja daje nam bezpośredni wgląd do obszaru zajętego sprawą chorobową i pozwala: na powzięcie decyzji, czy przypadek nadaje się do leczenia promieniami Roentgena. Miękkie zserowaciałe węzły nie nadają się do rentgenoterapii ze względu na niebezpieczeństwo rozpadu i przedziurawienia; w pozostałych przypadkach można naświetlać, nie należy jednak oczekiwać po tym zbyt wiele. Rentgenoterapia jest, tak samo jak operacja, tylko jedną z całokształtu leczenia zakażenia gruźliczego. Continue reading „Rentgenoterapia”

Jezeli w leczeniu chirurgicznym trzymamy sie wymienionych wyzej zasad

Jeżeli wgłębiamy stopniowo kilkoma piętrami szwów ścianę jelita biodrowego do światła kątnicy, otrzymujemy zastawkę sztuczną, nie gorszą od naturalnej. W razie utworzenia przetoki pomiędzy jelitem biodrowym a poprzecznicą (ileotmnsversostomia) dochodzi do zalegania treści w kątnicy oraz okrężnicy wstępującej (w ślepym worku) i do dolegliwości; tak samo niewskazane jest wycięcie okrężnicy wstępującej (hemicolectomia dextra), ponieważ usuwamy wówczas zdrowy a ważny dla resorpcji odcinek jelita. Wycięcie doszczętne jednoczasowe kątnicy nie wchodzi w grę, jeżeli doszło do litego zrostu jelita biodrowego z narządami sąsiednimi i do utworzenia się przetoki z okrężnicą lub pęcherzem moczowym. W takim przypadku ograniczamy się do zespolenia jelita biodrowego z poprzecznicą (iLeotransversoanastomosis) i wyłączenia dwustronnego, tj. wyłonienia kikutów, krętnicy i okrężnicy wstępującej; go kilku tygodniach, po ustąpieniu objawów zapalnych, usuwamy wyłączony odcinek jelita. Continue reading „Jezeli w leczeniu chirurgicznym trzymamy sie wymienionych wyzej zasad”

OSTRE ZAPALENIE WYROSTKA ROBACZKOWEGO

OSTRE ZAPALENIE WYROSTKA ROBACZKOWEGO 1. ROZPOZNANIE Jeden z doświadczonych lekarzy-praktyków porównał sytuację chirurga przystępującego do operacji wycięcia wyrostka robaczkowego z sytuacją, w jakiej znajdujemy się wobec puszki konserw bez etykiety: dopiero po otwarciu wieka dowiadujemy się, co zawiera puszka. Trafność tego porównania polega na tym, że w ciągu pierwszych 48 godzin zapalenia wyrostka robaczkowego zmiany zapalne nie mają całkowitego odpowiednika w postaci objawów klinicznych; mamy więc i tutaj tak samo jak z puszką niespodziankę: o prawdziwym stanie rzeczy (zarówno dobrym, jak złym) dowiadujemy się dopiero po otwarciu jamy brzusznej. Jednak w każdym przypadku dążymy do rozstrzygnięcia sprawy zasadniczej, tj. do zorientowania się, czy mamy doczynienia z ostrą sprawą zapalną w prawym podbrzuszu, czy nie. Continue reading „OSTRE ZAPALENIE WYROSTKA ROBACZKOWEGO”

Fosforomocz

Fosforomocz Specjalnym stanem prowadzącym do wypadania soli fosforowych i tworzenia się kamieni jest fosforomocz {phosphaturia}. Fosforomocz rozwija się już w dzieciństwie i nie ma on bezpośredniego związku z przemianą fosforową, gdyż ilość wydalanego fosforu z moczem jest w zasadzie prawidłowa. Sprawa polega na tym, że powstaje zaburzenie w gospodarce kwasowo-zasadowej, co pociąga za sobą zmiany w gospodarce wapniowej. Wapń przy fosfaturii wydala się nie przez przewód pokarmowy, lecz z moczem, który jest zasadowy. Fosfaturia idzie w parze z wapniomoczem (calcuria) i w zasadzie wapń pociąga za sobą fosfor. Continue reading „Fosforomocz”

Miedz oslabia dzialanie hormonu tarczycy

Miedź osłabia działanie hormonu tarczycy przez tworzenie się nierozpuszczalnego związku miedzi z tyroksyną. Miedź wpływa również na enzymy; jak np. pepsynę i podpuszczkę, osłabiając ich czynność, jak również na enzymy biorące udział w krzepnięciu krwi, powodując zmniejszenie się jej krzepliwości. Mangan odgrywa rolę w procesach utleniania. Cynk odgrywa rolę w działaniu insuliny i wchodzi w skład niektórych. Continue reading „Miedz oslabia dzialanie hormonu tarczycy”