CHOROBY CHIRURGICZNE SLEDZIONY

CHOROBY CHIRURGICZNE ŚLEDZIONY 1. URAZ Krwotok wewnętrzny po uszkodzeniu urazowym śledziony jest bardzo często śmiertelny. W wyniku uszkodzenia pourazowego śledziony występuje albo jednocześnie rozdarcie miąższu i torebki (mówimy wówczas o uszkodzeniu otwartym), albo krwiak wewnątrz miąższu, a całość torebki pozostaje na razie zachowana. Jeżeli ciśnienie wzrasta lub gdy dojdzie do autolitycznego rozpadu tkanki, torebka może ulec pęknięciu: dochodzi wówczas do krwotoku późnego wtórnego; z tego względu chory po urazie tępym okolicy śledziony powinien pozostawać pod obserwacją lekarską przynajmniej przez 3 tygodnie. Pęknięcie samoistne śledziony zmienionej chorobowo występuje przede wszystkim w zimnicy (także w zimnicy po szczepieniu w celach leczniczych!) oraz w przebiegu duru brzusznego; w tych przypadkach również konieczne jest bezzwłoczne wycięcie śledziony. Continue reading „CHOROBY CHIRURGICZNE SLEDZIONY”

Duza amplitude spostrzega sie w niedomykalnosci zastawek tetnicy glównej

Dużą amplitudę spostrzega się w niedomykalności zastawek tętnicy głównej, zależnie od bardzo znacznego obniżenia ciśnienia rozkurczowego, w nadtarczyczności, która cechuje zwiększenie ciśnienia skurczowego i obniżenie rozkurczowego, w całkowitym bloku serca, w nadciśnieniu samorodnym, natomiast małą amplitudę w przypadkach skojarzenia osłabienia siły skurczowej serca z utrzymującymi się nadal, a zwłaszcza z wzrastającymi oporami obwodowymi w narządzie krążenia, a także w przypadkach zarośnięcia worka osierdziowego oraz zapalenia zrostowego śródpiersia i całego serca. Ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, a także amplituda tętna (zwana też ciśnieniem tętna) same przez się nie są miarą sprawności mięśnia sercowego, jak dawniej przypuszczano, a to dlatego że zależą nie tylko od siły skurczowej serca, ale także od wielkości oporów obwodowych w narządzie krążenia, lepkości krwi ilości krwi krążącej. W stanach chorobowych ciśnien ie tętnicze może ulegać zwiększeniu i zmniejszeniu. Zmiany te mogą być przemijające trwałe. Nadto ciśnienie może być niejednakowe w tętnicach jednoimiennych. Continue reading „Duza amplitude spostrzega sie w niedomykalnosci zastawek tetnicy glównej”

Z chorób innych narzadów spostrzega sie nadcisnienie tetnicze w nadtarczycznosci

Z chorób innych narządów spostrzega się nadciśnienie tętnicze w nadtarczyczności, w zatruciu ołowiem, W czerwienicy (erythraemia), w napadach wiązowych (crises tabetiques ), w przypadkach bólu napadowego, w chorobie Cushinga i in. Zmniejszone ciśnienie tętnicze (hypotonia arterialis) spostrzega się: 1) jako niedociśnienie pierwotne, zwane także niedociśnieniem samorodnym lub konstytucyjnym 2) jako niedociśnienie wtórne, czyli objawowe. Z chorób narządu krążenia zmniejszone ciśnienie tętnicze wtórne spotyka się: 1) w zwężeniu lewego ujścia żylnego 2) w zawale mięśnia sercowego 3) w ostrej i przewlekłej niewydolności krążenia 4) w ostrym zapaleniu wsierdzia, osierdzia oraz mięśnia sercowego i w innych chorobach przebiegających z tętnem miękkim zwłaszcza niskie ciśnienie rozkurczowe spostrzega się w niedomykalności zastawek tętnicy głównej. Czasami bywa ono w tej wadzie tak małe, że nie da się określić. Niedociśnienie tętnicze nie j est objawem właściwym tylko chorobom narządu krążenia. Continue reading „Z chorób innych narzadów spostrzega sie nadcisnienie tetnicze w nadtarczycznosci”

W zwezeniu tetnicy glównej cisnienie w tetnicach górnych konczyn jest wysokie, a w tetnicach konczyn dolnych bardzo niskie

W zwężeniu tętnicy głównej ciśnienie w tętnicach górnych kończyn jest wysokie, a w tętnicach kończyn dolnych bardzo niskie. Mierzenie ciśnienia żylnego (Phlebomonometria) i włoskowatego (Capilioromanometria). Ciśnienie żylne mierzy się metodą bezkrwawą i krwawą. Metoda bezkrwawa, polecona przez Ciirtnera, polega na oglądaniu żył na grzbietowe powierzchni dłoni w czasie podnoszenia przez badanego ramienia ku górze. Ciśnienie w prawym przedsionku wyrażone w centymetrach słupa wody, równa się różnicy między poziomem ramienia, gdy żyły na grzbiecie dłoni znikną, a poziomem prawego przedsionka znajdującym się średnio o 5 cm niżej górnego brzegu miejsca przyczepu prawego czwartego żebra do mostka, gdy badany leży na wznak. Continue reading „W zwezeniu tetnicy glównej cisnienie w tetnicach górnych konczyn jest wysokie, a w tetnicach konczyn dolnych bardzo niskie”

Uzyskiwane dane u osób zdrowych sa nie tylko niejednakowe w róznych czesciach powierzchni ciala, ale i dosc zmienne

Uzyskiwane dane u osób zdrowych są nie tylko niejednakowe w różnych częściach powierzchni ciała, ale i dość zmienne. Dlatego też kapilaro skopia nie weszła w zakres zwykłych metod badania klinicznego. Kapilaroskopia pouczyła nas do roli naczyń włoskowatych dla krążenia , sprostowała pojęcie Quinckego o tętnie włoskowatym i wzbogaciła nasze wiadomości o nerwicach naczynioruchowych (chorobie Raynauda, erytromelalgii, samorodnej sinicy kończyn i in. ). Nadto kapilaroskopia przyczyniła się do wprowadzenia do patologii pojęcia o skazie naczyniowo-nerwowej (cliathesis vasoneurotica), którą cechują zmieniona budowa naczyń włoskowatych oraz najmniejszych naczyń tętniczych (arteriolae) i żylnych (venulae), nieprawidłowe ich oddziaływanie na bodźce, stany skurczowe naczyń obok stanów atonicznych z ich następstwami w postaci zaburzeń prądu krwi, zmian odżywienia itp. Continue reading „Uzyskiwane dane u osób zdrowych sa nie tylko niejednakowe w róznych czesciach powierzchni ciala, ale i dosc zmienne”

Biwalirudyna

Ze względu na opóźniony początek działania przeciwpłytkowego doustnych inhibitorów P2Y12 u pacjentów ze STEMI, unikanie zakrzepicy w stencie może wymagać silniejszych i szybszych środków przeciwzakrzepowych, takich jak dożylne leki przeciwpłytkowe. Badania wykazały nieistotny wzrost w częstości ponownego zawału i rewaskularyzacji sterowanej niedokrwieniem w grupie biwalirudyny, która wydawała się być napędzana głównie przez zwiększoną częstość ostrej zakrzepicy w stencie. Jednak nasze badanie nie było w stanie osobno zbadać tych wyników. Należy wziąć pod uwagę niektóre ograniczenia naszego badania. Continue reading „Biwalirudyna”

Leczenie Dupilumabem u doroslych z umiarkowanym do ciezkiego atopowym zapaleniem skóry AD 8

Stwierdzono istotne korelacje między obniżeniem poziomu TARC i zmianami w wartościach dla świądu. Pod koniec 12-tygodniowego badania monoterapeutycznego stwierdzono istotną korelację między zmianą procentową poziomu TARC a procentową zmianą wyników w skali liczbowej ze świądem.
Zdarzenia niepożądane występowały z podobną częstością w grupach otrzymujących placebo i dupilumab we wszystkich badaniach. Większość zdarzeń niepożądanych miała nasilenie łagodne lub umiarkowane i przebiegała przemijająco. Continue reading „Leczenie Dupilumabem u doroslych z umiarkowanym do ciezkiego atopowym zapaleniem skóry AD 8”

Brodalumab, przeciwcialo monoklonalne anty-IL17RA, w luszczycowym zapaleniu stawów AD 8

Obserwowana odpowiedź kliniczna na brodalumab wśród pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów potwierdza koncepcję, że szlaki interleukiny 17 są krytyczne w patogenezie łuszczycowej skóry i choroby stawów. Znaczącą poprawę zaobserwowano w 12 tygodniu w grupie brodalumabu, w porównaniu z grupą placebo, dla większości, ale nie wszystkich, wyników skuteczności, które zmierzono, ze znaczną poprawą ACR 20 obserwowaną już w 4. tygodniu. Chociaż badanie było niewystarczająco zasilany, aby formalnie odróżnić dwie dawki brodalumabu, obserwowano trendy numeryczne sprzyjające grupie 280 mg brodalumabu w kilku wynikach w 12 tygodniu. Continue reading „Brodalumab, przeciwcialo monoklonalne anty-IL17RA, w luszczycowym zapaleniu stawów AD 8”

Odpornosc na enzalutamid i abirateron w raku prostaty AD 12

Dane kliniczne nie potwierdzają tego twierdzenia, ponieważ nie zaobserwowano żadnych reakcji PSA u mężczyzn z AR-V7 (wszyscy wyrażali również mRNA receptora androgenowego pełnej długości). Alternatywnym podejściem do leczenia pacjentów pozytywnych pod względem AR-V7 byłoby zaprojektowanie środków ukierunkowanych na N-końcową domenę receptora androgenowego 22-24, który teoretycznie hamowałby zarówno pełnej długości receptory androgenowe, jak i izoformy receptora androgenowego, które nie posiadają ligandu. wiążąca domena; takie inhibitory znajdują się we wczesnych stadiach rozwoju leków.23,24 Prawdopodobnie istnieje wiele dodatkowych wyjaśnień pierwotnej lub nabytej oporności na enzalutamid i abirateron. Na przykład wykazano, że nadekspresja CYP17A1 (lub innych enzymów steroidogennych) prowadząca do zwiększonej syntezy wewnątrzpochodnych lub parakrynowych androgenów występuje u pacjentów otrzymujących te środki.25-28 Ponadto, mutacje pun ktowe wpływające na domenę wiążącą ligand receptora androgenu wykazano, że nadaje agonistyczną aktywność enzalutamidowi.29,30 Ponadto, ekspresja genów regulowanych przez androgeny może być napędzana przez alternatywne receptory steroidowe, takie jak receptor glukokortykoidowy.31,32. Continue reading „Odpornosc na enzalutamid i abirateron w raku prostaty AD 12”