Efekty nerek i siatkówki Enalaprilu i losartanu w cukrzycy typu 1 ad 8

Niemniej jednak zaleca się ostrożne monitorowanie wydalania albuminy, jeśli takie leki są przepisywane ARB. Szybkość redukcji GFR była około dwukrotnie większa niż oczekiwana wśród osób zdrowych w przedziale wiekowym naszych pacjentów28, ale nie różniła się istotnie pomiędzy trzema badanymi grupami. Obserwowane wczesne spadki w GFR mogą być ważne; niski GFR u pacjentów z cukrzycą typu i normoalbuminurią jest związany z gorszymi zmianami, 29 i postępującą redukcją GFR u pacjentów z cukrzycą typu i mikroalbuminurią jest czynnikiem prognostycznym zwiększającego się z czasem wydalania albuminy.30 Blokery układu renina-angiotensyna wydają się być bardziej skuteczne niż inne leki przeciwnadciśnieniowe, skracając czas do podwojenia poziomu kreatyniny w surowicy, dializy lub śmierci u pacjentów z podwyższonym poziomem kreatyniny w surowicy, którzy również chorują na cukrzycę typu i białkomocz 4 lub cukrzyca typu 2. Chociaż inhibitor ACE spowalniał ekspansję śródmiąższową w białkowej cukrzycy typu 2, 31 RASS wykazało, że ułamek objętości śródmiąższu zwiększył się o ponad 50% we wszystkich trzech grupach badawczych (Tabela 4 w dodatkowym dodatku). Dlatego może to wprowadzać w błąd ekstrapolację z bardziej zaawansowanych stadiów nefropatii cukrzycowej do wczesnych etapów lub od cukrzycy typu 2 do cukrzycy typu 1, szczególnie biorąc pod uwagę zasadnicze różnice w stosunku struktury nerek do albuminurii32 i częstej obecności nadciśnienia, otyłości, i inne czynniki ryzyka dla albuminurii u pacjentów z cukrzycą typu 2.2 Zmniejszenie progresji mikroalbuminurii do białkomoczu u pacjentów z cukrzycą może wynikać z bezpośredniego wpływu inhibitorów ACE na białkomoczność.11,33 Tak więc pomimo 8 lat leczenia inhibitorem ACE, 2 miesiące po jego odstawieniu poziomy albuminurii nie różniły się istotnie od poziomów związanych z placebo, 33 sugerując maskowanie progresji leżącego u podstaw uszkodzenia. Continue reading „Efekty nerek i siatkówki Enalaprilu i losartanu w cukrzycy typu 1 ad 8”

Efekty nerek i siatkówki Enalaprilu i losartanu w cukrzycy typu 1 ad 5

Ocena wpływu podwojenia dawki podczas badania została przeprowadzona poprzez dodanie terminu w analizie regresji wielokrotnej na czas od randomizacji do podwojenia dawki, jak również na czas od randomizacji do pierwszej fotografii dna oka, ta ostatnia tylko w przypadku cukrzycy analizy retinopatii. Wyliczyliśmy, że do badania potrzebna będzie grupa 86 pacjentów na grupę, która uzyska statystyczną moc 80% w celu wykrycia 50% zmniejszenia zmiany ułamkowej objętości mezangialnej w okresie 5 lat, przy poziomie istotności 5% zmniejszono do 2,5%, aby uwzględnić dwa kontrasty pierwotnej analizy (losartan vs. placebo i enalapryl vs. placebo) .13 Obliczenie wielkości próby oparto na dostępnych danych od 21 pacjentów spełniających kryteria badania, u których średnia zmiana mezangialnej objętości ułamkowej na kłębuszek w okresie pięcioletnim wynosiła 0,0533, a odchylenie standardowe wyniosło 0,0557 po regresji na wyjściowych wartościach mezangialnej frakcji ułamkowej, GFR, szybkości wydalania albuminy i czasu trwania cukrzycy. Przewidując 10% odsetek rezygnacji, zapisaliśmy 95 pacjentów na grupę. Continue reading „Efekty nerek i siatkówki Enalaprilu i losartanu w cukrzycy typu 1 ad 5”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT czesc 4

Od stycznia 2002 r. Do lutego 2007 r. Włączono 189 pacjentów losowo przydzielonych do grupy PET-CT (98 pacjentów) lub do grupy zaawansowanej (91 pacjentów). Jedenaście pacjentów w grupie PET-CT nie poddawało się badaniu PET-CT ze względu na niedopuszczalnie długi czas oczekiwania na skanowanie lub problemy techniczne ze sprzętem PET-CT. Jeden pacjent przeszedł PET-CT, ale odmówił wszystkich dalszych procedur stagingu i operacji. Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT czesc 4”

Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT cd

Stadium przerzutów do węzłów nowotworowych (TNM) przypisano zgodnie ze zmienioną klasyfikacją Mountain.14 Leczenie i follow-up
Zanim podjęto decyzję o operacjach, konsensus na etapie TNM został osiągnięty przez pulmonologa i chirurga klatki piersiowej na podstawie wszystkich dostępnych informacji (dane kliniczne, wstępne skanowanie CT, obrazowanie PET-CT, bronchoskopia, mediastinoskopia i jeśli jest dostępny , ultrasonografia endoskopowa z aspiracją cienkoigłową lub ultrasonografią endobronchialną). Mediastinoskopia i ultrasonografia endoskopowa lub endoskrzeliczna służyły jako standard przedoperacyjnej oceny węzłów chłonnych śródpiersia. Wszystkim pacjentom z NDRP stopnia I do stopnia IIB zaoferowano operację. Pacjenci z zajęciem węzłów chłonnych śródpiersia lub odległymi przerzutami (stadium IIIA [N2] do stadium IV) uznawani byli za osoby z chorobą nieoperacyjną i otrzymywali chemioterapię z radioterapią lub bez radioterapii. Pozytywne odkrycia dotyczące PET-CT oceniano dodatkowo za pomocą biopsji lub innych technik obrazowania (ultrasonografia, radiografia lub rezonans magnetyczny) według uznania klinicylającego. Continue reading „Przedoperacyjna ocena stopnia zaawansowania raka płuca w połączeniu z PET-CT cd”