Gruzlica kretnico-katniczego odcinka jelita

Najlepiej zastosować pięciokrotnie 3-tygodniowe kuracje kwasem PAS z przerwami jednotygodniowymi. Dawkę dzienną kwasu PAS wynoszącą 14 g dzielimy odpowiednio na dawki jednorazowe; doświadczenie kliniczne, skąpe zresztą jeszcze w chwili obecnej, przemawia za tym, że kwas PAS działa szczególnie dobrze w gruźlicy jelit. a) Gruźlica krętnico-kątniczego odcinka jelita. Leczenie tej postaci gruźlicy nie różni się w zasadzie od leczenia gruźlicy kostno-stawowej: należy podjąć leczenie operacyjne tylko wtedy, gdy istnieje możliwość doszczętnego usunięcia ogniska chorobowego z uzyskaniem rychłozrostu. Takie warunki mamy w pierwszym rzędzie w przerostowej guzowatej postaci gruźlicy krętniczo-kątniczego odcinka jelita i w tych zwłaszcza przypadkach skłaniamy się do jak najwcześniejszego wkroczenia operacyjnego; stanowisko to zajmujemy również w razie trudności rozpoznawczych. Continue reading „Gruzlica kretnico-katniczego odcinka jelita”

Rentgenoterapia

Czy samo tylko otwarcie jamy brzusznej działa tu w sensie leczniczym, jak to dzieje się niewątpliwie w gruźlicy otrzewnej, nie da się rozstrzygnąć. Nie ulega kwestii, że u dzieci obserwujemy- często po operacji błyskawiczną poprawę zarówno pod względem fizycznym jak psychicznym; w każdym razie doświadczenie kliniczne wykazuje, że operacja nie daje pogorszenia. Poza rozpoznaniem operacja daje nam bezpośredni wgląd do obszaru zajętego sprawą chorobową i pozwala: na powzięcie decyzji, czy przypadek nadaje się do leczenia promieniami Roentgena. Miękkie zserowaciałe węzły nie nadają się do rentgenoterapii ze względu na niebezpieczeństwo rozpadu i przedziurawienia; w pozostałych przypadkach można naświetlać, nie należy jednak oczekiwać po tym zbyt wiele. Rentgenoterapia jest, tak samo jak operacja, tylko jedną z całokształtu leczenia zakażenia gruźliczego. Continue reading „Rentgenoterapia”

Przemiana magnezu

Przemiana magnezu Magnez jest ważnym składnikiem płynów i komórek ustrojowych. Odgrywa on zasadniczą rolę w uczynnianiu fosfataz i uczestniczy w zjawisku fosforylacji glukozy. Magnez w roślinach jest podstawowym składnikiem chlorofilu. W osoczu krwi zawartość magnezu wynosi przeciętnie 2,5 mg% i bardzo mała jego część jest w stanie zjonizowanym. W tkankach, zwłaszcza w mięśniach zawartość magnezu dochodzi do 21 mg%. Continue reading „Przemiana magnezu”

Przemiana zelaza

Przemiana żelaza Przemiana żelaza stoi w związku z patologią krwi, gdyż z 3 g żelaza, znajdującego się w ustroju ludzkim, 85% przypada na krew, ściślej mówiąc na hemoglobinę, której żelazo warunkuje jej utlenianie. W narządach znajdują się więc ślady żelaza, które biorą udział w zjawiskach oksydomdukcyjnych. Zawartość żelaza w narządach może zwiększyć się w przypadku rozpadu hemoglobiny lub nadmiernego doprowadzania pokarmów zawierających żelazo. Żelazo, uwolnione z rozpadu hemoglobiny, prawie w całości zostaje zużyte na jej odbudowę. żelazo znajduje się w ustroju w postaci związków, organicznych i nieorganicznych. Continue reading „Przemiana zelaza”

Im czas ten jest dluzszy, tym przepuszczalnosc sciany naczyniowej jest mniejsza

Im czas ten jest dłuższy, tym przepuszczalność ściany naczyniowej jest mniejsza. Metoda Rumpell-Leedego (tzw. objaw opaskowy) polega na spostrzeganiu tworzenia się wybroczyn pod wpływem parominutowego ucisku, wywołującego zastój żylny bez utrudnienia dopływu krwi tętniczej. U osób zdrowych objaw opaskowy jest ujemny, tzn. ucisk opaską na ramieniu nie wywołuje wybroczyn skórnych poniżej miejsca ucisku, natomiast w niektórych chorobach, przede wszystkim w chorobach zakaźnych i w niektórych skazach krwotocznych, powstają w tych warunkach mniej więcej liczne wybroczyny (tzw. Continue reading „Im czas ten jest dluzszy, tym przepuszczalnosc sciany naczyniowej jest mniejsza”

Ryzyko wystapienia wglobienia po szczepionce przeciw rotawirusom AD 7

Tak więc, w populacji VSD, nie było wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że szczepionka z pięciowartościowym rotawirusem była związana ze zwiększonym ryzykiem wgłobienia, więc szczepionka z rotawirusem z pięciorem była odpowiednim komparatorem do oceny ryzyka po monowalentnym szczepieniu rotawirusem. Nasze stwierdzenie zwiększonego ryzyka wystąpienia wgłobienia związanego z monowalentnymi szczepieniami rotawirusa jest zgodne z ustaleniami z innych badań.17,18 W Meksyku badacze stwierdzili wzrost o czynnik 5 pod względem ryzyka wystąpienia wgłobienia w ciągu 7 dni po podaniu pierwszego dawka monowalentnej szczepionki rotawirusowej.18 W Brazylii zaobserwowano podwojenie ryzyka w ciągu 7 dni po podaniu drugiej dawki monowalentnej szczepionki rotawirusowej, ale nie stwierdzono wzrostu po pierwszej dawce.18 Inne badanie w Meksyku wykazało znaczny wzrost czynnik 6, ryzyko w ciągu 7 dni po pierwszej dawce jednowartościowej szczepionki. 19
Ponadto, w p rzeciwieństwie do naszych wyników dotyczących braku zwiększonego ryzyka związanego ze szczepieniem rotawirusem z użyciem pentawalentów, inne badania sugerują zwiększone ryzyko. Australijskie badanie wykazało, że zarówno monowalentne, jak i pięciowartościowe szczepionki wykazywały znaczący wzrost, o czynnik 7 do 10, ryzyko w ciągu 7 dni po podaniu pierwszej dawki i potrojenie ryzyka po drugiej dawce. Continue reading „Ryzyko wystapienia wglobienia po szczepionce przeciw rotawirusom AD 7”

Skutecznosc szczepionki przeciwko duzej dawce w porównaniu ze standardowa szczepionka przeciw grypie u starszych osób doroslych AD 7

Względne ryzyko wystąpienia co najmniej jednego ciężkiego niepożądanego zdarzenia z IIV3-HD, w porównaniu z IIV3-SD, wynosiło 0,92 (95% CI, 0,85 do 0,99). W okresie obserwacji zmarło 83 (0,5%) uczestników grupy IIV3-HD, podobnie jak 84 (0,5%) uczestników grupy IIV3-SD. Sześć biorców IIV3-HD zmarło w ciągu 30 dni po szczepieniu. Dwie zgony uznano za przypadkowe (wdychanie dymu i urazowe uszkodzenie głowy), a pozostałe cztery były spowodowane niewydolnością serca, krwawieniem mózgowym, zapaleniem płuc i zawałem mięśnia sercowego i wystąpiły u uczestników, którzy ustalili czynniki ryzyka dla tych stanów. Continue reading „Skutecznosc szczepionki przeciwko duzej dawce w porównaniu ze standardowa szczepionka przeciw grypie u starszych osób doroslych AD 7”

Pneumonia nabyta przez społeczność, wymagająca hospitalizacji wśród dorosłych osób w USA..

W przypadku pacjentów z produktywnym kaszlem uzyskano plwocinę. W badaniu analizowano płyn opłucnowy, aspiracje do tchawicy i próbki płukania oskrzelowo-pęcherzykowego, które uzyskano do celów opieki klinicznej. Uwzględniono jedynie próbki pobrane w ciągu 72 godzin przed lub po przyjęciu, z wyjątkiem płynu opłucnowego, który został uwzględniony, jeśli został uzyskany w ciągu 7 dni po przyjęciu. Pacjenci zostali poproszeni o powrót od 3 do 10 tygodni po przyjęciu do pobrania surowicy w fazie rekonwalescencji. Potwierdzenie radiograficzne
Początkowa rejestracja opierała się na interpretacji klinicznej zdjęć RTG klatki piersiowej uzyskanych przy przyjęciu. Włączenie do końcowych analiz badań wymagało niezależnego potwierdzenia przez radiologa klatki piersiowej posiadającego certyfikat, który dokonał przeglądu wszystkich radiogramów klatki piersiowej i tomograficznych tomografii komputerowej uzyskanych w ciągu 48 godzin przed lub po przyjęciu; ci radiologowie, którzy są współautorami badania, nie byli świadomi danych klinicznych. Radiograficzne objawy zapalenia płuc określono jako obecność konsolidacji (gęsta lub puszysta nieprzezroczystość z powietrznymi bronchogramami lub bez nich), inne nacieki (liniowe i niejednolite gęstości pęcherzykowe lub śródmiąższowe) lub wysięk opłucnowy. Continue reading „Pneumonia nabyta przez społeczność, wymagająca hospitalizacji wśród dorosłych osób w USA..”

Pneumonia nabyta przez społeczność, wymagająca hospitalizacji wśród dorosłych osób w USA

Społeczne zapalenie płuc jest wiodącą zaraźliwą przyczyną hospitalizacji i śmierci wśród dorosłych Amerykanów. Wymagana jest ocena częstości występowania zapalenia płuc potwierdzona radiograficznie i przy użyciu aktualnych laboratoryjnych testów diagnostycznych. Metody
Przeprowadziliśmy aktywny, oparty na populacji, nadzór nad pozaszpitalnym zapaleniem płuc wymagającym hospitalizacji wśród osób w wieku 18 lat lub starszych w pięciu szpitalach w Chicago i Nashville. Pacjenci z niedawną hospitalizacją lub ciężką immunosupresją byli wykluczeni. Próbki krwi, moczu i układu oddechowego były systematycznie zbierane do hodowli, testów serologicznych, wykrywania antygenów i molekularnych testów diagnostycznych. Badani radiologowie niezależnie recenzowali radiogramy klatki piersiowej. Wyliczyliśmy współczynnik zapadalności na populację nabytą w całej populacji, wymagającą hospitalizacji w zależności od wieku i patogenu. Continue reading „Pneumonia nabyta przez społeczność, wymagająca hospitalizacji wśród dorosłych osób w USA”