Wysoka ekspresja HLA-DP i choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi cd 7

Dane te sugerują schemat, w którym niewielkie antygeny zgodności tkankowej prezentowane przez wysoce eksprymowane cząsteczki HLA wywołują silną alloreaktywność przeszczepu przeciwko gospodarzowi z komórek dawcy, w porównaniu z cząsteczkami HLA wyrażanymi w niskich poziomach na powierzchni komórki 2 (Figura 1B). Allel rs2281389G jest zawsze obserwowany na haplotypie z rs9277534G, jednak rs2281389A może być połączony z rs9277534G lub rs9277534A. Zatem obecność rs2281389A dostarcza niewystarczających informacji do określenia, czy haplotyp koduje allel HLA-DPB1 o wysokiej lub niskiej ekspresji. Wśród rs2281389A biorców przeszczepów od dawców rs9277534A, biorcy z niedopasowaniem powiązanym z rs9277534G mieli wyższe ryzyko GVHD niż biorcy z niedopasowaniem powiązanym z rs9277534A (współczynnik ryzyka dla stopnia II, III lub IV ostrego GVHD, 1,60; 95% CI, 1,25 do 2,06, P <0,001, a współczynnik ryzyka dla choroby stopnia III lub IV, 1,66, 95% CI, 1,16 do 2,35, P = 0,005), pokazując, że rs9277534 jest lepszym predyktorem ryzyka GVHD niż rs2281389, prawdopodobnie dlatego, że rs9277534 jest lepszym wskaźnikiem ekspresji niż rs2281389.
Klony komórek T pochodzące od dawców, wyizolowane po odrzuceniu przeszczepu, reagują przeciwko immunogennym epitopom komórek T HLA-DPB19 biorcy i mogą być stosowane do przewidywania potencjału immunogennego niedopasowanych alleli HLA-DPB1 między biorcami i dawcami, którzy są związani z wysokim ryzykiem. GVHD (epitop limfocytów T niepozostawiający ) lub niskie ryzyko GVHD (epitop limfocytów T permisywny ) 16 Badaliśmy allele rs9277534 związane z niedopasowanymi allelami HLA-DPB1 biorcy-dawcy w celu oceny, czy wyniki po epitopie – niedopasowane transpepty- cje apozpojemne i epitopowe są związane z rs9277534. Spośród par transplantacyjnych, dla których niedopasowanie HLA-DPB1 było związane z rs9277534A zarówno u biorcy, jak i dawcy (grupa AA), 90,7% niedopasowań było również permisywnych dla epitopów. W grupie GG 31% niedopasowań było permytatywnych dla epitopów, wykazując pewną korelację między permisywnością wskazaną przez epitop komórek T a permisywnością wskazaną przez rs9277534. Jednakże wśród niedopasowań epitopowo-liberalnych ryzyko ostrej GVHD stopnia III lub IV było wyższe dla biorców w grupach AG, GA i GG (biorcy-dawcy) niż dla osób z grupy AA (współczynnik ryzyka, 1,50, 1,38, i odpowiednio 1,53). Podobnie, wśród niedopasowań, które były niepodatne na epitop, stosunki ryzyka dla biorców w grupach AG, GA i GG rs9277534 wynosiły odpowiednio 1,03, 1,72 i 1,70. Dane te pokazują, że po wyizolowaniu efektu epitopu komórek T, rs9277534 dostarcza dodatkowych informacji o ryzyku GVHD. Jednak w grupach niedopasowanych biorców AA, AG, GA i GG, niedopasowanie epitopowo-nieprzyjazne nie wiązało się z wyższym ryzykiem ostrej GVHD stopnia III lub IV, w porównaniu z niedopasowaniem epitopu (współczynnik ryzyka 0,91, Odpowiednio 0,61, 1,04 i 0,98), co sugeruje, że epitop komórek T nie dostarcza dodatkowych informacji o statusie rs9277534.
Prawdopodobieństwo znalezienia dawców z dopuszczalnym niedopasowaniem HLA-DPB1
Stwierdziliśmy, że niedopasowanie HLA-DPB1 biorcy przeszczepionego biorcy rs9277534G było związane z wysokim ryzykiem ostrej GVHD
[patrz też: dialab wyniki online, stomatologia estetyczna rzeszów, koszt badania moczu ]

Powiązane tematy z artykułem: dialab wyniki online koszt badania moczu stomatologia estetyczna rzeszów